ช่วงนี้ใคร ๆ ก็ฮิตเรื่องจิตอาสา ETC, ETECH จะให้น้อยได้อย่างไร ด้วยแนวคิดของคุณสนทยา ทับขันต์ กรรมการบริษัท เล็งเห็นว่าปีนี้มีเกิดอุทกภัย อีกทั้งก็มีเพื่อนพนักงานในบริษัทได้รับผลกระทบด้วย จึงอยากให้พนักงานช่วยพนักงานด้วยกัน คุณอนุสรณ์ อินทเชตุ ฝ่ายประสิทธิภาพและบริหารสำนักงาน ระดมทีมจากหลาย ๆ ฝ่ายเข้ามาช่วยกัน จึงทำให้เกิดกิจกรรมนี้ขึ้น โดยที่ผ่านมาทีมงานสร้างสรรค์จิตอาสานี้ ที่เห็น ๆ เดินเข้าไปคุยกัน เรียกคุยกัน ก็จะมี คุณเบญญลักษณ์ สมเจริญ ฝ่ายประสิทธิภาพฯ, คุณจันทสิงห์ ดวงบ้านเซ่า ฝ่ายเทคนิคฯ และคุณอาจาริยาพร ขำครุฑ ฝ่ายตรวจวิเคราะห์ และก็ยังมีที่ไม่ได้เอ่ยนามอีกหลายท่านด้วยกัน ก็เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ ออกสำรวจบ้านเพื่อนพนักงาน และออกให้ความช่วยเหลือมาแล้วบ้าง และนี้ก็เป็นอีกการดำเนินการหนึ่งที่ทีมงานจิตอาสาสร้างสรรค์ เข้าไปช่วยเหลือ อยากมาเล่าบรรยากาศต่าง ๆ ให้ได้ฟัง เชิญอ่าน…..

เช้าวันที่ 10 ธ.ค. 2554 (เวลานัดหมายคือ 07.30  น.) แต่ปรากฎว่าเจ้าของบ้านคือคุณพรหล้า (ไม่รู้ใครเป็นคนตั้งชื่อนี้ให้แก คงคิดแล้วคิดอีก) ยังเดินทางมาไม่ถึงจุดนัดหมายเอาซะเลย จนเวลาล่วงเลยมาถึง 07.50 เจ้าของบ้านโผล่พรวดเข้ามายังจุดนัดหมายด้วยตาที่พยายามเบิกแล้วแต่ก็ได้แค่นั้น ภาษาบ้าน ๆ เขาบอกว่าตาลีตาเหลือก..พร้อมกับเสียงหัวเราะให้กลบเกลื่อน...555 กับเหตุผลที่มาช้า “ลูกฉันหยุด เลยต้องหากับข้าวอยู่นะ”....ถ้าช้ากว่านี้อีกหน่อย จิตอาสาบุ๋ม ต่าย ซิน บอกว่าจะกลับไปเปลี่ยนชุดมาทำงานแล้วนะ.....555  ...มีบ่นกันเองในทีมงาน ก็ได้ฤกษ์ที่จะเดินทางกัน แต่ก่อนที่จะออกได้ เพราะหลายคนมักจะเอาคำที่มาอ้างคือ กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ก็ต้องกินกันก่อนเป็นอันดับแรก อาหารเช้าที่คุณพี่เอ๋ อาจาริยาพร คุณพี่ต่อง เบญญาลักษณ์และคุณอ๊อฟ จันทสิงห์ โต้โผใหญ่ของทีมจิตอาสาสร้างสรรค์เตรียมมาก็คือ ข้าวผัดกระเพรา และข้าวเหนียวหมูปิ้ง....จิตอาสาทั้งหลายก็ต้องอิ่มกันก่อน สรุปว่าวันนั้นรถเคลื่อนขบวนออกจากบริษัท เวลา 08.20 น.....ผิดเวลาไปนิ๊ดเดียวเองนะเนี่ย..(เพราะใครหล่ะ มีบางคนอุทานเมื่อมองดูนาฬิกา) วันนั้นทางทีมจิตอาสาสร้างสรรค์มีรถไป 2 คัน เป็นรถตู้ 1 คันและรถกะบะยกสูง 1 คัน   เพียงแค่ออกเดินทางไปไม่เท่าไรประมาณปั้ม ปตท. ถนนบายพาสชลบุรี-ระยอง ..(ออกจากบริษัทไกลมากนะเนี่ย) ก็มีอุปสรรค ไม่ใช่เกี่ยวกับรถ หรือเส้นทาง แต่ปรากฎว่าจิตอาสาต่าย และจิตอาสาบุ๋ม เกิดอาการเมารถ.. (แหม ๆ ที่กินน้ำสีชาอ่อน ๆ หละก็ไม่เห็นเมา) "รถมันกระโดดไปหน่อย ต่ายไม่ชิน...เลยเมา"....ต้องเดือดร้อนโต้โผทั้งสามอีกครั้ง (พี่เอ๋ พี่ต่องและคุณอ๊อฟ) จัดยาแก้เมารถมาอย่างด่วนเลย...

ผ่านไปกับอุปสรรคแรก (ไมเกี่ยวกับกิจกรรมเล๊ย) จนเวลาล่วงเลยมาถึงเก้าโมงกว่า ๆ...รถก็ยังไม่ถึงกรุงเทพเลย แต่ถึงไหนผู้เขียนก็ไม่รู้เหมือนกัน...จนพี่สัมฤทธิ์ แฟนบอลบุรีรัมย์ PEA ใช้เสี้ยววินาทีตัดสินใจ .."ไปทางลัดดีกว่า" (ไม่รู้แกบอก หรือถามเพื่อขอความเห็นรึเปล่า) ไม่มีใครตอบ พี่ท่านก็จัดแจงไปตามทางที่แกคิดว่าเป็นทางลัดเลย...บรรยากาศเส้นทางลัดของพี่เค้าคือ มีน้ำตลอดเส้นทาง..แถมมองไม่เห็นหลุมเห็นบ่ออีก..(คิดว่าหลุดมาโลกพระจันทร์รึเปล่าก็ไม่รู้) ด้วยความที่ไม่เห็น พี่เค้าลงหลุมตลอด ดีนะที่พี่จอยไม่ได้มาด้วย..ไม่งั้นละคลอดก่อนกำหนดแน่...สมาชิกทีมจิตอาสาสร้างสรรค์ที่ไม่เคยไปไหนมาไหนถามตลอดทางว่า "ใกล้ถึงหรือยังพี่พรหล้า"...เจ้าของบ้านที่ทีมเราจะไปช่วยเหลือในครั้งนี้ คำตอบที่ได้มันรู้สึกให้ชุ่มชื่นหัวใจสะเหลือเกินคือ.."พี่จำไม่ได้" (ชุ่มชื่นเพราะจะหัวใจวายนะซิไม่ว่า) มาแค่ 3 ครั้งเอง (อ้าว เซนเซอร์ (คำหยาบแล้วแต่จะคิด) ตกลงเป็นเจ้าของบ้านรึเปล่าบ้านตัวเองยังไม่รู้) พร้อมกับตะโกนออกมาด้วยวิธีแก้ปัญหาซึ่งคิดว่าเป็นวิธีที่สลับซับซ้อนมาก..."เดี๋ยวพี่โทรถามแม่พี่ก่อนนะ"...จากนั้นก็ส่งภาษากันให้วุ่นวาย (ภาษาอะไรคงไม่ต้องให้บอก เดากันเอาเองดูหน้าพี่พรหล้าก็รู้ว่าภาษาอะไร) จนทีมงานคิดว่าหลุดออกมาโลกพระจันทร์จริง ๆ

ผ่านไปกันอุปสรรคที่สอง พร้อมทั้งเวลาก็ผ่านไปด้วย สิบโมงกว่าๆ...การเดินทางก็มาถึงจุดหมายคือที่พุทธมลฑลสาย 4 ...(จุดหมายแรกยังไม่ใช่จุดหมายปลายทาง) ทีมจิตอาสาสร้างสรรค์ก็แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรก กิจกรรมจิตอาสาที่โรงเรียนเอกดรุณ (ทำความสะอาดนั่นแหละ)...ส่วนกลุ่มที่ 2 กิจกรรมจิตอาสาที่บ้านของคุณพรหล้า....จากนั้นก็แจกอุปกรณ์พร้อมรบ เฮ้ยไม่ใช่ อุปกรณ์ทำความสะอาดครบมือ แต่ละกลุ่มยืนล้อมวง ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน โน้มตัวไปข้างหน้า จนเกือบศรีษะจะชนกันและตะโกนออกมาดัง ๆ ว่า "สู้โวย" จนทำให้คนที่อยู่บริเวณนั้นมองมาด้วยสายตาส่งคำถามว่า "มาทำอะไรกัน จะไปออกรบที่ไหนเนี่ย"..(โอโฮ้พิธีการเยอะจริง ๆ ทีมจิตอาสาทีมนี้)

ขออนุญาตเล่าถึงบรรยากาศของจิตอาสากลุ่มสอง กิจกรรมจิตอาสาที่บ้านคุณพรหล้า เพราะผู้เขียนโดนโต้โผ ทั้งสามจัดให้มารวมกลุ่มนี้ บรรยากาศของการเดินทางไปยังบ้านคุณพรหล้าเป้าหมายของทีมเรานั้น ทางเข้าหมู่บ้านพฤกษาวิลล์...ยังมีน้ำท่วมขังอยู่ตลอดเส้นทาง...จนไปถึงตัวบ้าน...ยกเว้นภายในบ้านที่เตรียมการไว้แล้วคือสูบน้ำออกมาหมด...จิตอาสาทุกคนไม่รอช้า ขนอุปกรณ์ที่ได้จัดเตรียมไว้ ลงจากรถ ขึ้นเรือ เพื่อเข้าไปในบ้านทันที สำหรับทีมจิตอาสาสร้างสรรค์ทีมนี้ประกอบไปด้วย จิตอาสาบุ๋ม จิตอาสาต่าย จิตอาสาซิน จิตอาสาจิ๋ว ที่ขาดไม่ได้ก็เจ้าของบ้านที่จำทางมาบ้านตัวเองไม่ได้ โดยได้ฤกษ์ที่เวลาประมาณ 11.30 น. (ก่อนแยกกลุ่มก็มีรวมพลัง จะทำก็ต้องรอฤกษ์ ไม่ธรรมดานะทีมจิตอาสาสร้างสรรค์เนี่ย) ลงมือปฏิบัติภาระกิจ..พิชิตความสกปรก....เริ่มจากก้นครัวก่อนเลย....ล้างครัวโดยใช้น้ำผสมคลอรีน..ฆ่าเชื้อ...(WI ตามที่ผู้จัดการวฤษสพรเขียนลงใน ETC Journal ฉบับเดือน พฤศจิกายน ไว้เป๊ะ) เสร็จจากครัวมาที่ห้องน้ำชั้นล่าง....ต่อด้วยห้องโถงล่าง....พร้อมขัดกระจกหน้าบ้าน...(มีเสียงแว่วขณะลงมือทำว่าใช้ซะคุ้มเลย) ส่วนรื้อของทิ้งทางเจ้าของบ้านทำไว้เรียบร้อยแล้ว (แหมน่าเสียดายเป็นงานถนัดของจิดอาสาจิ๋ว รื้อมาเยอะแล้ว ดูตัวอย่าง Plantประปาได้) ก็ได้แต่ขนของที่พัง ที่รื้อออกมาไปทิ้ง...เหลือบมองเวลานาฬิกาบ่งบอกเวลาที่ 13.40 น. ...บรรดาจิตอาสาทั้งหลายสงสายตาอย่างน่าสงสารไปยังทางเจ้าของบ้าน คุณพรหล้าก็เลยสั่งให้หยุด พร้อมทั้งสั่งอาหารมาเลี้ยง โดยบอกว่าจากภัตาคารหรูที่สุดในย่านนี้ (สงสัยจะไก่ย่างวิเชียรบุรีซิเพราะดูอาหารแล้วไม่ต่างกันเลย) เมนูสุดฮิตที่บำรุงกำลัง ทำงานได้แข็งแรงนั่นคือข้าวเหนียว..ส้มตำ (อันนี้คงเอามาตรฐานอาหารที่คนอีสานรับประทานแล้วทำงานใช้แรงนะซิ) ไข่เจียว..ปลาทอด..ผัดหมี่ ขนมจีน ลูกชิ้นย่าง หมูปิ้ง อ่อมไก่...เท่านั้นแหละซัดกันไม่ต้องล้างจานเลยอะไร อะไรก็หมด แซ่บจนตาลาย......

หลังจากลิ้มลองความแซ่บจนหนังท้องตึงหนังตาเกือบจะหย่อน...แต่....ยังหย่อนไม่ได้ ...ไหน ๆ ก็เลี้ยงซะขนาดนั้น คุณเจ้าของบ้าน เรียกรวมพลพร้อมตะโกนเสียงดังฟังชัด ต้องเช็ดพื้นให้แห้ง...แล้วยกของลงมาจากชั้นบนมาวางให้เรียบร้อย...เอาแล้วไม่หละ หลวมตัวกินของเค้าแล้วหนิ จัดการต่อให้เสร็จ ทีมงานว่าจะได้เอนหลังสักหน่อย ทางกลุ่มแรก ซึ่งนำโดยโต้โผใหญ่ทั้งสามคุณพี่เอ๋ คุณพี่ต่อง กับคุณอ๊อฟ ก็ให้รถมารับไปช่วยทีมกลุ่มแรกที่กำลังดำเนินการขัดโรงเรียนอย่างขะมักเขม้นต่อ.....เลยต้องรีบเก็บของขึ้นรถเพื่อไปช่วย..สำหรับกลุ่มนี้ประกอบไปด้วย โต้โผใหญ่สามท่านเป็นหหลัก และคุณกี้ คุณผึ้ง น้องฝึกงานชื่อเพราะ น้องแซมมี่ พอไปถึง ..เสียงคุณอ๊อฟ ตะโกนมาก่อนเลยว่า ให้จัดการเช็ดสนามเด็กเล่นเลย...(แหมได้เป็นโต้โผนำทีมสั่งใหญ่เลยนะคุณอ๊อฟ) ก็เช่นเดิมคือ ใช้ WI ตัวเดิม จัดการสมคลอรีนกับน้ำ..เพื่อใช้ฆ่าเชื้อขัด ๆ ถู ๆ สนามเพื่อให้เด็กได้เล่นโดยปราศจากเชื้อโรค....แต่ก่อนนั้นทางทีมนี้ก็จัดการไปหลายอย่างแล้ว ตั้งแต่กวาดล้างถนน...เก็บเศษไม้ที่ลอยมาไปทิ้ง....แถมหาอิฐมาปูเป็นถนน เพื่อเป็นทางเดินด้วย (สมแล้วที่มีโต้โผใหญ่เป็นผู้ดำเนินการ)....ทั้งหมดที่ทำมาก็ปาเข้าไปแล้วเสร็จตอนสี่โมงเย็น...ไฮไลท์สุดท้ายไม่ได้อยู่ที่การมาทำกิจกรรมในครั้งนี้ แต่อยู่ที่ได้ถ่ายภาพกับ ผอ. และคณะครู โรงเรียนเอกดรุณ..เป็นที่ระลึก....แถมได้ของฝากจากโรงเรียนมาด้วยเป็นฝรั่งสด ๆ จากต้น 2 ถุงใหญ่...ได้แซ่บอีกแล้ว (กินกันตั้งแต่ออกจากบริษัท ขากลับยังกินอีกไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว) ก็ทำการร่ำลาคณะครูด้วยความอาลัย ไว้ปีหน้าจะมาไหม่นะ (แสดงว่าปีหน้าน้ำท่วมอีกซิ ใครพูดเนี่ย)

ทีมจิตอาสาสร้างสรรค์เคลื่อนขบวนออกจากโรงเรียนเอกดรุณ ด้วยฤกษ์ที่เวลาประมาณห้าโมงเย็นเก้านาที..ตอนขากลับว่าจะพักเอาแรงซะหน่อย...เปล่าเลย จิตอาสาบุ๋ม งานเข้าตลอด เดี๋ยวท่อแตกตรงนั้น.. เดี๋ยวไปเบิกของมาก่อน..ตรงนี้ มีปัญหา...โอ๊ย...นั่งฟังคุณเธอคุยโทรศัพท์สั่งงานกับลูกน้อง (ยังกะผู้จัดการกิตติพล หากได้ขึ้นรถเมื่อไหร่พี่ผู้จัดการจะคุยโทรศัพท์จนถึงจุดหมายเมื่อนั้น) จนมาถึงบริษัทเอาตอนไหนไม่รู้ตัว ..มองนาฬิกาก็ปาเข้าไปทุ่มกว่า ๆ แล้ว...พอรถจอดเท่านั้น จิตอาสาต่างคนก็แยกย้ายกันกลับ ...ก็มีเพียงคุณพี่ต่อง คุณอ๊อฟ กับคุณพี่เอ๋ ช่วยกันเก็บของจนแล้วเสร็จ...

เป็นอันว่าจบกิจกรรมในวันนี้ด้วยความสุข งานนี้ต้องขอขอบคุณจิตอาสาทุกท่านเป็นอย่างมาก รวมทั้งขอบพระคุณ คณะผู้บริหารทุกท่าน ผู้จัดการฝ่ายทุกท่าน ที่อนุญาตให้พนักงานในสังกัดที่มีจิตอาสาไปทำกิจกรรมในครั้งนี้ ...และขอปรบมือดัง ๆ ให้กับ คุณพี่ต่องเบญญาลักษณ์ สมเจริญ, คุณอ๊อฟ จันทสิงห์ ดวงบ้านเซ่า และ พี่เอ๋ คุณอาจาริยาพร ขำครุฑ และผู้อยู่เบื้องหลังงานนี้ทุกคน โอกาสหน้าหากมีกิจกรรมจิตอาสาอีก ก็เชิญชวนเพื่อนพนักงานมาร่วมทำกิจกรรมกัน ไว้มาเล่าให้ฟังใหม่ สวัสดี......

ฝีมือการรวบรวมและตัดต่อโดย ณัฐิตา เอมกลิ่น (คอลัมนิสต์และวิศวกรคนสวยแห่งเทคนิคฯ)

Share this article