วารสารออนไลน์ปีที่ 2

กรรมการผู้จัดการ :	สนทยา ทับขันต์
บรรณาธิการอำนวยการ :	พิสิฐษ์ นิลเขตร
บรรณาธิการที่ปรึกษา :	กิตติพล ศรีสมชัย
บรรณาธิการ :	อภิสิทธิ์ เนตรวงศ์
หัวหน้ากองบรรณาธิการ :	วฤษสพร โอภาพงพันธ์
กองบรรณาธิการ :	สุรเดช สวงโท, ศิริรัตน์ สุริยะ, จันทสิงห์ ดวงบ้านเซ่า, ณัฐิตา เอมกลิ่น, พัชรี จันทรเศรษฐเลิศ, ศักดิ์สิทธิ์ ขรรค์แก้ว, สุกัลญา จันทะบุตร, สุวรรณา เจีกมะดัน, ปรารถนา อยู่จำเนียร, ฉัตรกุล ไชยมิ่ง, กุลปรียา พักพิง, สาวิตรี อยู่จำเนียร, ธนพัฒน์ แขสวัสดิ์, ภิญโญ โอภาพงพันธ์, นันทิยา แป้นถึง, นนธวัฒน์ นุตพันธ์, ภูวดิษฐ์ ทองคำ, สรชา ชูศรีเมฆ, จันทร์พิมพ์ มุงขุนทด, สุภาพร โคตแดง, เจนธิชา ชูมี, ชุติวัติ ศรีวิชัย, รวีวรรณ ชัยสุพัฒนากุล
ศิลปกรรมและพิสูจน์อักษร :	จรรย์สรณ์ บัวภา
ถ่ายภาพ :	สรพล วรินทราวาท, จักร์กริศน์ ปรีชารัตน์

ปีที่ 2 ฉบับที่ 18 เดือนกุมภาพันธ์ 2555 ( 3 รายการ )

คุยกับบก.

     เดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี ทุกคงก็ตั้งหน้าตั้งตารอวันที่ 14 กุมภาพันธ์ เป็นวันอะไรก็คงไม่ต้องบอก ความรักเป็นสิ่งที่ดี หากความรักนั้นออกมาจากเบื้องลึกของใจ หลายครั้งเราอ่านข่าวที่เกิดขึ้นตามหน้าหนังสือพิมพ์ รักมากอกหัก ฆ่าตัวตายประชดรัก รักมากโดนทิ้งในเมื่อตัวเองไม่ได้คนอื่นก็ไม่ได้จบลงด้วยการฆ่า อ่านแล้วรู้สึกอย่างไรบ้าง ปัจจุบันเราให้ความรัก ไม่ได้ให้ความรักด้วย"สติ" ถ้าเรารักกันด้วย"สติ" เรื่องดังกล่าวก็คงไม่เกิดขึ้น อยากให้เราให้ความรักกันไม่ใช่เฉพาะวันที่ 14 กุมภาพันธ์เท่านั้น แต่ให้ความรักกันทุกวัน และให้ความรักนั้นออกมาจากเบื้องลึกของหัวใจ ที่สำคัญทำอย่างมี"สติ"

     ช่วงนี้ชาว ETC, ETECH กำลังขมักเขม้น ที่จะหาความดีในแต่ละวันเพื่อนำมาบันทึก ให้สมกับสโลแกน คนดี ทั่วทั้งเครือสหพัฒน์ มีคำกล่าวที่เราเคยฟัง และคิดว่าเป็นไปไม่ได้ และคำกล่าวนี้ก็เพี้ยนไปบ้าง นั่นคือ "ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว" และที่ว่าเพี้ยนไปก็คือ "ทำดีได้ดีมีที่ไหน ทำชั่วได้ดีมีถมไป" ซึ่งเป็นการคิดอย่างคนพาล คนที่คิดว่า "ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว" เป็นไปไม่ได้นั้น เพราะเขาทำความดีไม่เป็น ไม่เข้าใจว่าการทำความดีนั้นจะต้องทำให้ ถูกดี ถึงดี และ พอดี

"ถูกดี" ก็คือ ทำดีให้ถูกกาละเทศะให้ถูกจังหวะ และพอเหมาะพอสม
"ถึงดี" ก็คือ ทำดียังไม่ทันถึงดี ก็เบื่อหน่ายเกียจคร้านเลิกทำดีเสียแล้ว
"พอดี" ก็คือ บางคนทำดีเกินพอดี ล้ำหน้าเพื่อนฝูงเอาเด่นเอาดังเพียงคนเดียว อย่างนี้จะดีได้อย่างไร

     เรื่องของการทำความดี ทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ ถ้าอะไรมันเกิน ๆ เลย ๆ ไปก็ไม่ดี เพราะในสังคมคนธรรมดา มีคนบางพวกพร้อมที่จะทำลาย พร้อมที่จะคอยจับผิดอยู่ อย่างที่ หลวงวิจิตรวาทการ ท่านว่า

"อันที่จริงคนเขาอยากให้เราดี
แต่ถ้าเด่นขึ้นทุกทีเขาหมั่นไส้
จงทำดีแต่อย่าเด่น จะเป็นภัย
ไม่มีใครอยากเห็นเราเด่นเกิน"

     ถึงตรงนี้จะเห็นว่าการทำความดีไม่ง่าย และไม่ยาก เพียงแต่ต้องทำให้พอเหมาะพอควร ถูกตามกาละเวลา ที่กล่าวมาทั้งหมดมาจาก "คู่มือการทำความดี" ลองอ่านดูได้ ที่นี่ http://www.dhammajak.net/book/tamdee/page01.php ทิ้งท้ายไว้เช่นเคย

"ความดี คือ การลงทุนเพียงอย่างเดียวที่ไม่เคยล้มเหลว"

นายแว่นดำ
ปีที่ 2 ฉบับที่ 17 เดือนมกราคม 2555 ( 5 รายการ )

คุยกับบก.

     เดือนมกราคมนี้น่าจะถือได้ว่าเป็น เดือนแห่งการศึกษา เพราะอะไร??? หากเป็นวันเสาร์สัปดาห์ที่สองก็เป็น วันเด็กแห่งชาติ ซึ่งเป็นอนาคตของชาติ หากเด็ก ๆ ได้รับความรู้ ได้รับการศึกษาที่ดี (ไม่ใช่เฉพาะในห้องเรียน) ก็คงเป็นอนาคตของชาติที่ดีได้ ถัดไปไม่กี่วันก็เป็น วันครู ซึ่งเกี่ยวข้องกับเด็กเช่นเดียวกัน มองย้อนกลับไปวันเด็ก ทุกรัฐบาลตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เหมือนกับเป็นสิ่งที่จะต้องทำคือ ต้องมีคำขวัญวันเด็ก ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าคำขวัญที่ให้ไว้นั้น เด็ก ๆ จะจำกันได้ไปตลอดหรือไม่ หรือท่องจำไว้เฉพาะ วันเด็ก เพื่อเอาไปตอบคำถามให้ได้รางวัลเท่านั้น มีคำขวัญวันเด็กมากมาย แต่คำขวัญที่คิดว่าจำง่ายที่สุดคือ "เด็กดีเป็นศรีแก่ชาติ เด็กฉลาดชาติเจริญ" (คำขวัญวันเด็ก พ.ศ. 2516) สำหรับคำขวัญวันเด็ก พ.ศ. 2555 นี้คือ “สามัคคี มีความรู้คู่ปัญญา คงรักษาความเป็นไทย ใส่ใจเทคโนโลยี” ใครอยู่ในยุคของคำขวัญไหน ลองเอามาพิจารณาแล้วนำไปคิดดูว่าเราเป็นเด็กแบบในคำขวัญของปีดังกล่าวรึเปล่า

     ปีใหม่ทุกท่านก็คงได้รับ ความสุข กันทั่วหน้า ทั้ง ความสุข จากการรื่นเริงสังสรรค์ ได้พบปะครอบครัว หรือ ความสุข จากการที่ได้รับของขวัญต่าง ๆ โบนัส เงินเดือนขึ้น หากจะเปรียบเทียบกับช่วง ความสุข เป็นกราฟ ต้นปีเส้น ความสุข จะสูงสุด และก็จะค่อย ๆไต่ระดับ ลดลงไปจนถึงจุดต่ำสุดหรืออาจจะไม่ต่ำสุดก็ได้ในช่วงกลางปี และจะค่อย ๆ เขยิบสูงขึ้นที่ละนิดละนิดจนถึงปลายปีอีกครั้ง เหมือนกับเป็นวัฐจักรของ ความสุข ของชีวิตคนก็ได้ สังเกตุได้จากการทำงานชีวิตของมนุษย์เงินเดือน ต้นปีได้โบนัส เงินเดือนขึ้น ทุกคนก็ขมักเขม้นกันคึกคักมี ความสุข ไปทั่วทั้งองค์กร พอผ่านไปสักระยะ ความสุข ที่ได้รับก็รู้สึกซาลง ปัญหาของงานเริ่มมีเข้ามาก็เริ่มลดความคึกคักกัน พอเข้ากลางปีทางผู้บริหารก็พูดถึงผลการทำงานไตรมาสที่สอง เริ่มมองเห็นกำไร ทุกคนก็เริ่มคาดหวังกับสิ้นปีอีกครั้ง ก็จะเริ่มกับมามีชีวิตชีวามี ความสุข กันอีกครั้ง แต่หากผลการทำงานออกมาในทางตรงกันข้าม (แต่ก็คงจะน้อย) ผลก็คงจะตรงกันข้ามเช่นกัน หากทำได้สร้าง ความสุข ให้เกิดขึ้นทุก ๆ วันก็คงจะดี

     “คนดี สังคมดี สินค้าดี” เป็นสโลแกนของ เครือสหพัฒน์ ปีใหม่นี้ชาว ETC, ETECH และ STC ก็มีกิจกรรมที่เป็นนโยบายจากกรรมการผู้จัดการ คุณสนทยา ทับขันต์ เพื่อให้สอดคล้องกับ Good แรก นั่นคือ “คนดี” โดยเราจะทำการบันทึกความดีที่เราได้ทำทุก ๆ วัน เคยได้ยินหลาย ๆ ครั้ง ว่าการทำความไม่ดี ง่ายกว่า การทำความดี แต่พวกเราชาว ETC, ETECH และ STC จะแสดงให้เห็นว่าคำพูดนั้นผิด ขอให้ทำ ความดี กันอย่างสม่ำเสมอ อย่าให้เหมือนกับ ความสุข ที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น ทิ้งท้ายไว้เช่น

"ถ้าไม่ได้ทำความดี มีชีวิตอยู่ร้อยปีก็ไร้ค่า"

นายแว่นดำ
ปีที่ 2 ฉบับที่ 16 เดือนธันวาคม 2554 ( 5 รายการ )

คุยกับบก.

♫♫ "We wish your a merry christmas"
"Jingle bell jingel bell jingle on the way"
"joy to the world the lord has come"
"สวัสดี วันปีใหม่พา ให้บรรดาเราท่านสุขสันต์" ♫♫

     ในช่วงนี้ ไปไหนมาไหนก็คงจะได้ยินเสียงเพลงเหล่านี้ คงไม่ต้องบอกว่า เทศกาลแห่งความรื่นเริง Merry X' Mas & Happy New Year 2012 ได้เกิดขึ้นแล้ว คงจำกันได้ว่า ETC journal online ฉบับส่งท้ายปี 2553 ได้ฝากเอาไว้ว่าปี 2554 ได้ตั้งเป้าหมายไว้อย่างไร มาถามอีกครั้งว่าได้ลงมือทำกันหรือยัง ผ่านไปอีกหนึ่งปี ก็คงต้องทบทวนกันอีกครั้งนะครับ เพื่อเริ่มต้นปีใหม่ เริ่มทำเริ่มคิด ยังดีกว่าที่ไม่เริ่มอะไรเลย แม้ว่าจะเริ่มในวันนี้

     หากมองในปีที่ผ่านมา มีสิ่งที่เกิดขึ้นกับประเทศไทยก็คือ เกิดภัยธรรมชาติ อุทกภัย ที่ทำให้หลายจังหวัดได้รับความเสียหาย จริง ๆ แล้วจะเรียกภัยไม่ได้ เพราะธรรมชาติไม่มีภัย ไม่ได้ทำลาย หรือทำร้ายใคร แต่เป็นมนุษย์ที่ไปคิดว่าธรรมชาติเป็นภัย ก็ไปสร้างอะไรกั้นไว้ ขวางไว้ เท่านั้นเอง หลายท่านก็มองไปว่าปี 2555 จะเกิดขึ้นอีกหรือไม่ แล้วจะป้องกันอย่างไร ในขณะเดียวกันกับลืมไปว่าปีนี้ในส่วนที่ได้รับผลกับภัยธรรมชาติ อุทกภัยบางส่วนยังไม่ได้รับการแก้ไขเลย น้ำยังท่วมขัง ยังไม่ได้รับการเยียวยา (โดยเฉพาะบางระกำโมเดล กลายเป็นบางระกำมาราธอนไปแล้ว) กับมองไปที่อนาคตแล้วว่าจะเป็นอย่างไร การมองไปที่เหตุการณ์ข้างหน้าไม่ใช่ว่าไม่ดี ดีในแง่ของการเตรียมการเพื่อป้องกัน แต่หลายครั้งที่เรามองไปข้างหน้าเป็นการมองว่าผลที่จะเกิดขึ้นอีกจะเป็นอย่างไรมากกว่า ซึ่งไม่ใช่การมองการคิดเพื่อป้องกัน ชีวิตคนเราก็ไม่แตกต่างสักเท่าไร "หลายคนวาดความฝันกับอนาคต หรือจมอยู่กับอดีต แต่ลืมอยู่กับปัจจุบัน" มีสุภาษิตที่เราได้ยินกันบ่อย ๆ บางคนก็นำเอามาเป็นคติประจำใจ คือ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด คำว่าวันนี้ไม่ใช่แค่วัน แต่เป็นวินาทีนี้ มองดูตัวเองว่าวินาทีนี้เรากำลังทำอะไร ทำงาน พิมพ์คอมพิวเตอร์ อ่านหนังสือ ประชุม หรือแม้แต่กระทั่งหายใจ เราต้องรู้ตัวอยู่ตลอดเวลาว่าเรากำลังทำอะไร นี้แหละคือสิ่งที่เรียกว่าทำวันนี้ให้ดีทีสุด อนาคตยังมาไม่ถึง ฝันได้แต่ไม่ใช้เพ้อฝัน หากไม่ทำวันนี้แล้วฝันจะเป็นจริงได้อย่างไร

     ในวาระแห่งความสุขแห่งเทศกาลนี้ เมื่อตนเองมีสุขอย่าลืมแบ่งสุขให้ผู้อื่นด้วย "ขอคุณพระศรีรัตนตรัย และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในโลกนี้อำนวยพรให้ทุกท่าน เพื่อน พี่น้อง ชาว ETC, ETECH, STC และเพื่อนพี่น้องที่อยู่บนโลกนี้มีสุขภาพที่แข็งแรง กันทั่วหน้า" ฝากทิ้งท้ายไว้เช่นเคย

"Some dream of worthy accomplishments, while others stay awake and do them."
บางคนฝันที่จะประสบความสำเร็จอย่างสวยหรู ในขณะที่บางคนกำลังลงมือกระทำ

นายแว่นดำ
ปีที่ 2 ฉบับที่ 15 เดือนพฤศจิกายน 2554 ( 5 รายการ )

Open publication - Free publishing - More environment

คุยกับบก.

     มีเรื่องหลายเรื่องที่เกิดขึ้นในสถานการณ์ปัจจุบัน รวมทั้งมองได้หลายมุม และเรื่องหลายเรื่องที่เกิดขึ้น มุมหลายมุมที่ว่านั้นก็บอกอะไรเราได้หลายอย่าง เรื่องที่ไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ส่วนเรื่องที่คิดว่ารู้แล้วกลับไม่รู้ก็มี ช่วงที่ผ่านมาบอกได้ว่าเกิด พระเอก เกิด ผู้ร้าย ก็มากมาย คงต้องใช้หลักธรรม กาลามสูตร10 มาใช้ในการเสพสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น

     เราต้องยอมรับว่าคนไทยจริง ๆ มีคนเก่งมากมาย แต่คนเก่งเหล่านั้นมักจะหลบซ่อนอยู่ ไม่เปิดเผยตัวตน หากเทียบกับหนังจีนกำลังภายใน "จอมยุทธที่เก่งมีพลังยุทธมากเป็นที่หนึ่งในเลิศหล้า มักจะอยู่อย่างเงียบ ๆ ไม่ค่อยแสดงตัวให้เห็นว่าตัวเองเก่งนะ" ทำไมคนไทย และคนเก่งจึงเป็นเช่นนั้น เพราะปัจจุบันเป็นยุคของเก่งอีกแบบ คือเป็น ยุคคนที่พูดเก่งสร้างภาพเก่ง แต่ไม่ใช่นักปฏิบัติที่เก่ง คนเก่งจริงหลายคน พูดไม่เป็น ได้แต่ลงมือทำลงมือปฏิบัติอย่างเดียว และอีกอย่างเมื่อทำแล้ว พวกที่คิดเอง ปฏิบัติไม่เป็นก็เอาผลงานไปพูดไปแสดงซะจนทำให้คนอื่นเห็นว่าเป็นคนทำเอง ปฏิบัติเองคิดเอง เลยเหมาเอาว่าคนนี้เก่งนะ แล้วจะให้คนที่เก่งแสดงผลงานอย่างไร นั่นเป็นเหตุผลหนึ่ง รวมทั้งระดับผู้บริหาร ผู้ปกครองเลือกใช้คนไม่เป็น มักใช้แต่คนใกล้ตัว คนที่พูดแล้วน่าเชื่อถือ แต่ลงมือทำแล้วไม่เป็น สุดท้ายเลยแก้ปัญหาไม่ได้ ดังคำที่ว่า “put the right man on the right job” ต้องลองหันมาดูว่าจริง ๆ แล้วเป็นเช่นนั้นหรือไม่ ก็ขอให้ทุกคนที่ประสบภัยพิบัติผ่านวิกฤตที่เกิดขึ้นนี้ได้ด้วย สติ

     คงจะเข้ากับสถานการณ์เป็นอย่างดี เดือนนี้มีเทศกาล ลอยกระทง ตามสถานที่ต่าง ๆ ก็คงจะเงียบเหงาน่าดู โดยเฉพาะในเขตทีมีน้ำท่วม ทำให้สถานที่หลาย ๆ แห่งงดจัดงานดังกล่าว ถือว่าน้ำท่วมครั้งนี้ไม่ใช่เฉพาะในส่วนของอุตสาหกรรมเท่านั้นที่มีผลกระทบ แต่ยังรวมไปถึงการท่องเที่ยวด้วย ความหมายของเทศกาลลอยกระทง คืออยากให้มนุษย์ผู้ที่อยู่กับน้ำได้ใช้น้ำ ได้ขอขมาพระแม่คงคา ในกิจกรรมต่าง ๆ ที่ได้ทำลงไป หรือเหตุการณ์ครั้งนี้เป็นการทวงถามคืนของพระแม่คงคาว่าเราได้ใช้น้ำในทางที่ไม่ดีมากเกินไปนะ เป็นสัญญานเเตือนเราหรือไม่ ใน www.manager.co.th มีบทสัมภาษณ์ของ ดร.ศรีศักร วัลลิโภดม กล่าวไว้ว่า "น้ำท่วมครั้งนี้ น้ำล้างมลภาวะของบ้านเมืองได้มาก ไล่น้ำเสียออกไป แต่ที่ไล่ไม่ได้คือความชั่วของคน น้ำอาจล้างแผ่นดินสะอาดขึ้น แต่ถ้าล้างความชั่วของคนไม่ได้มันก็กลับสกปรกอย่างเก่า หรืออาจจะแย่กว่าเก่าเสียอีก" ทิ้งท้ายไว้เช่นเคย

เพราะแสวงหา มิใช่เพราะรอคอย

เพราะเชี่ยวชาญ มิใช่เพราะโอกาส

เพราะสามารถ มิใช่เพราะโชคช่วย

ดังนี้แล้ว "ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน”

คำคมขงเบ้ง

นายแว่นดำ
ปีที่ 2 ฉบับที่ 14 เดือนตุลาคม 2554 ( 5 รายการ )

Open publication - Free publishing - More environment

คุยกับบก.

     หรือจะเป็นดังคำกล่าวที่ว่าถึงเวลา น้ำจะท่วมฟ้า ปลาจะกินดาว จะมีความหมายอย่างไรก็แล้วแต่จะตีความกันไป อุทกภัยน้ำท่วมยังไม่มีที่ท่าว่าจะลดลงแต่อย่างใด มีแต่จะเพิ่มขึ้น หากตามข่าวตั้งแต่กลางเดือนกันยายน เป็นต้นมา อีกทั้งพายุที่จะกระหน่ำเข้าสู่ประเทศอีกหลายลูกด้วยกัน หลายหน่วยงานก็คงจะร่วมใจกันเข้าไปช่วยเหลือเพื่อนพี่น้องที่กำลังประสบสภาวะภัยน้ำท่วมนี้ เรา ๆ ท่าน ๆ ทั้งหลายก็คงมีจิตใจที่อยากจะช่วยเหลือเช่นกัน มีหลายช่องทางที่จะสามารถทำได้ก็ขึ้นกับความสะดวกของแต่ละบุคคล สิ่งสำคัญความช่วยเหลือต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นให้ไปถึงมือถึงตัวบุคคลที่ประสบปัญหาจริง ๆ ก็แล้วกัน ได้แต่เอาใจช่วย

     นี้ก็ย่างเข้าไตรมาสที่สี่ อีกอึดใจเดียวก็สิ้นปี พ.ศ. 2554 แล้ว หลาย ๆ องค์กร หลาย ๆ หน่วยงาน ก็กำลังทบทวนงานที่ได้ดำเนินการมาตั้งแต่ต้นปี เพื่อสรุปผลต่าง ๆ ว่าได้ตามเป้าหมายหรือไม่ และอาจจะคิดไปยังปีถัดไปว่าแนวทางการดำเนินธุรกิจขององค์กรจะไปในทิศทางใด อีกกิจกรรมหนึ่งขององค์กรที่จะขาดเสียมิได้ช่วงสิ้นปี หากว่าองค์กรนั้น ๆ ได้ดำเนินการเรื่องของระบบมาตรฐาน ISO 9000 นั่นคือ การวัดความพึงพอใจของลูกค้า ตามข้อกำหนด 8.2.1 เพื่อให้ทราบว่าลูกค้าที่ใช้บริการหรือสินค้าขององค์กรมีความพึงพอใจเป็นอย่างไร เพื่อที่จะได้นำเอามาปรับปรุงการทำงานให้ตรงกับความต้องการของลูกค้า จริง ๆ แล้วการให้บริการนั้นสิ่งที่สำคัญที่จะมองข้ามไปไม่ได้ก็คือ พนักงาน ในองค์กรก็เป็นปัจจัยหนึ่งที่จะทำให้การบริการลูกค้า ประสบผลสำเร็จหรือว่าล้มเหลว มีคำที่มักจะใช้กับงานบริการ พนักงานที่ทำงานเกี่ยวกับงานการบริการนั้น พนักงานจะต้องมี SERVICE MIND ซึ่งคำแค่สองคำนี้ฟังดูเหมือนจะเข้าใจและทำได้ง่าย ไม่ใช่ว่ายากแต่อาจจะต้องฝึกกัน และสามารถฝึกได้กับทุกองค์กร โดยเริ่มต้นที่ ต้องรักในงานที่ทำ หลายคนอาจจะบอกว่า ไม่มีงานที่รักให้เลือกทำ เลยต้องทำงานที่ไม่รัก ก็คงต้องปรับเปลี่ยนเป็นให้รักงานที่ไม่รักซะ (....อันนี้ซิยากกว่าอีก....) เพราะหากได้ทำงานที่รักแล้วการทำงานนั้น ๆ ก็จะมีความสุข สุขที่ได้ให้บริการกับลูกค้า อีกข้อหนึ่งที่เป็นส่วนทำให้ทัศนคติของการทำงานให้บริการไม่ดี คือ ข้อร้องเรียน เสียงบ่นจากลูกค้า (customer complaint) เพราะหลายครั้งพนักงานมองว่าเป็นเรื่องของความผิดพลาด หรือการเสียหน้า เลยเถิดไปถึงกับต่อว่าลูกค้าทำไมเรื่องมากเกินไป ในทางกลับกันหากจะมี SERVICE MIND แล้วต้องฝึกให้คิดในมุมมองกลับ โดยเปรียบเราเป็นลูกค้า เราก็คงต้องการอยากได้การบริการแบบที่ดีที่สุด หรือข้อตำหนิติเตียนต่าง ๆ ก็เป็นการดีที่ได้เป็นกระจกส่องให้เรารู้ว่าสิ่งที่เราทำอยู่เป็นอย่างไร เป็นโอกาสที่เราจะได้ปรับปรุงแก้ไขการบริการต่าง ๆ ให้ดียิ่งขึ้น ฉะนั้นก่อนจะไปวัดความพึงพอใจของลูกค้า องค์กรควรหันมาวัดว่าพนักงานในองค์กรมี SERVICE MIND กันก่อนดีไหม หากพนักงานมี SERVICE MIND แล้วหละก็ ความพึงพอใจของลูกค้าที่เกิดขึ้นย่อมดีตามมาด้วยเป็นแน่

     น่าเสียดายที่กิจกรรมเชิญชวนแฟนประจำ และแฟนไม่ประจำของ ETC Journal Online ส่งข้อคิดเห็นเข้ามายังกองบรรณาธิการไม่ได้รับการตอบที่ดีสักเท่าไรก็ไม่เป็นไรครับ ไว้โอกาสหน้ายังมี ไว้หากิจกรรมอะไรมาให้แฟน ๆ ETC Journal Online ได้ร่วมสนุกกัน ทิ้งทายไว้เช่นเคย

"ใช้เวลาน้อย ๆ ในการคิดว่า "ใคร" เป็นคนถูก

แต่ใช้เวลาให้มากในการคิดว่า "อะไร" คือสิ่งที่ถูก"

นายแว่นดำ
ปีที่ 2 ฉบับที่ 13 เดือนกันยายน 2554 ( 5 รายการ )

Open publication - Free publishing - More etc1992

download PDF [12.53 MB]

คุยกับบ.ก.

     ในที่สุดประวัติศาสตร์ของประเทศไทย ก็ได้จารึกเอาไว้ว่าเรามีนายกรัฐมนตรีหญิง คนแรก คือ คุณยิ่งลักษณ์ ชินวัตร จากที่มีนายกรัฐมนตรีทั้งหมด 27 คนที่ผ่านมาเป็นชายทั้งสิ้น ก็ให้ท่านได้ทำงานพาประเทศให้พ้นจากเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น คุยกันเยอะไม่ได้ครับ เพราะ มีหลายครั้งที่คนบอกว่า เรื่องการเมืองคุยแล้วทะเลาะกัน เอาเป็นว่าทิ้งท้ายไว้เท่านี้

     คนไทยเรื่องการทำงานร่วมกันยังไม่ค่อยจะดีพอครับ ส่วนใหญ่มักจะเป็นแบบ one man show ที่บอกว่าทำงานเป็นทีม เพื่อการทำให้องค์กรบรรลุถึงเป้าหมาย ก็มีน้อยมาก มีข้อคิดที่ได้อ่านมาแล้ว นั่นแหละใช่เลย คือ “หากมองคำว่า SUCCESS (ความสำเร็จ) ถ้าตัดตัว U ออก มันจะอ่านว่าอย่างไร แสดงให้เห็นว่า U (YOU) นี้สำคัญนะครับขาดไม่ได้ ส่วนคำว่า TEAM ไม่เห็นมีคำว่า I (ตัวตน) เลย ฉะนั้น หากจะทำให้ทีมสำเร็จต้องลดตัวตนลงก่อน ลดอัตตาของตัวเราเองก่อน มองผู้อื่นความเห็นของผู้อื่น นั้นแหละความสำเร็จ SUCCESS และทีม TEAM” อีกข้อคิดหนึ่งมาจากเวปบอร์ดแห่งหนึ่งในโลกไซเบอร์ เค้าบอกว่า “องค์กรก็เหมือนร่างกายมนุษย์ ต้องมีอวัยวะครบ และทำงานให้ถูกหน้าที่ของมัน มือทำหน้าที่มือ ขาทำหน้าที่ขา สมองทำหน้าที่สมอง ลองคิดดูถ้ามือ ไม่ทำหน้าที่มือ แต่ไปทำหน้าที่ของสมอง หรือขามีหน้าที่เป็นขา แต่ไม่ยอมเดิน กลับไปทำหน้าที่สมอง แล้วร่างกายนั้นจะเป็นอย่างไร ไม่ใช่กลายเป็นคนพิการไปซะละ คิดแล้วคงจะพิลึกเหมือนกัน ในองค์กรจ้างคนมาทำงานแต่ละหน้าที่ แต่ละตำแหน่ง ก็เช่นเดียวกัน ไม่ใช่ทุกคนล้วนแต่อยากใช้ตำราที่ร่ำเรียนมาเพื่อทำงานปรับปรุง องค์กร จนอาจจะกลายเป็นก้าวก่าย ตำหนิคนอื่น แต่หน้าที่ของตนกลับไม่ทำ เพราะจ้องแต่จะปรับปรุงคนอื่น” ฉะนั้นรู้จักหน้าที่ของตนเอง แล้วลงมือทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด แล้วองค์กรก็จะเดินหน้าไปได้อย่างดี ไม่เป็นร่างกายที่พิกลพิการ เจ็บป่วยตลอดเวลา

     1 ปีผ่านไปอย่างที่เข็มขัดสั้น (คาดไม่ถึง) ว่า ETC Journal online จะผ่านเส้นทางนี้มาได้อย่างไร ต้องยอมรับว่าเราเป็นเพียงแค่มือสมัครเล่น ที่มีทีมงานอยากทำด้วยใจที่รักครับ แม้บางครั้งงานบทความที่ออกมาจะไม่ดีสักเท่าไร อย่างน้อย เราก็ภูมิใจที่ได้ทำให้ www.etc1992.co.th เป็นที่รู้จัก (อันนี้ไม่รู้ใช่รึเปล่า) เพราะว่ากันว่าเนื้อหาของเวปไซด์ update ก็มาจาก ETC Journal online ข้อความต่าง ๆ ที่คอลัมน์นิสต์ของเราบรรจงถ่ายทอดออกมา แหล่งข้อมูลก็มาจาก internet นี้แหละ สาระบ้าง วิชาการบ้างคละกันไปก็แล้วแต่ใครจะสันทัดทางด้านไหน ในโอกาสที่ ETC Journal Online ของเราครบรอบ 1 ปี ฉบับนี้เราขอแนะนำ บรรดาคอลัมน์นิสต์ให้ทุกท่านรู้จักครับ ว่าเป็นใคร ทำงานหน้าที่เกี่ยวกับอะไร เพื่อให้เห็นหน้าตากัน หลายคนอาจจะคิดไม่ถึงว่าทำไมนักวิทยาศาสตร์ วิศวกร ที่เป็นคอลัมน์นิสต์ของเราจะเป็นแบบนี้ หมายถึงมีความรู้สึกนึกคิดไม่ใช่เฉพาะวิชาการเท่านั้น เพราะหลายบทความที่เขียน (90 เปอร์เซนต์) ส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับความรู้สึก จินตนาการ รักสัตว์เลี้ยง ซึ่งเป็นช่วงหลัง ๆ ที่ ETC Journal Online จะออกมาแนวนี้ทั้งนั้น ที่สำคัญเสียมิได้ ต้องขอบคุณผู้บริหาร ผู้จัดการฝ่าย ทุกฝ่าย ที่เปิดโอกาส ให้เวลากับคอลัมน์นิสต์ของเราได้ทำงานกัน ผู้อ่านทุกท่านที่ได้ติดตามอ่านบทความของเรามาตลอด ทั้งแฟนพันธ์แท้ (เอ่ย...นามไม่ได้) และแฟนขาจร มีทั้งกำลังใจ ติชม ให้เราได้มาถึงจุดนี้ ก้าวขึ้นปีที่ 2 ทีมงานกำลังคุยกันอยู่ว่าจะเป็นอย่างไร ไว้ติดตามกันต่อไปครับ ทิ้งท้ายไว้เช่นเคย

“แต่ละคนมีศักยภาพของตัวเองอยู่แล้ว เราจึงควรต้องให้เกียรติต่อกันบ้าง”

นายแว่นดำ